Ekipa Balcerowicza znalazła nową broń dla promocji swych antyspołecznych pomysłów wśród młodych ludzi – komiksy. Cóż, że są one propagandowym i wprost kretyńskim chłamem, ale i tak zyskały poparcie Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli.

Kim jest Leszek Balcerowicz? Według dominujących mediów jest to mąż stanu – autor naszych wolnorynkowych przemian. Jednak dla przeciętnego Kowalskiego to fundamentalistyczny monetarysta, który doprowadził do dwucyfrowego bezrobocia, z szeregiem prywatyzacji i zamykaniem państwowych zakładów pracy. Kontrast między społeczeństwem pamiętającym swojego „dobroczyńcę” a mediami i elitami wychwalającymi go pod niebiosa jest wręcz porażający.

Idąc z duchem czasu Balcerowicz wziął pod skrzydła fundację Forum Obywatelskiego Rozwoju, która zorganizowała konkurs na komiksy wychwalajace wolny rynek. Wspomniane komiksy w swojej treści miały przedstawiać jeden z siedmiu tematów: inflacja, oszczędzanie i inwestowanie, podatki, wcześniejsze emerytury, prywatyzacja, płatna i bezpłatna służba zdrowia, płatne i bezpłatne studia wyższe, rzecz jasna wszystko w zgodzie z jedynie słuszną myślą Balcerowicza. Trudno w tej sytuacji nie zauważyć, że porażają one swoją jednowymiarowością, lecz czego mogliśmy się spodziewać od domorosłych apologetów Leszka Balcerowicza.

Nagrodzony komiks w kategorii płatne i bezpłatne studia sugeruje, że jeżeli studia są nieodpłatne, to studenci piją alkohol, a kontynuując myśl autora – jeżeli studia byłyby odpłatne, to zajęliby się ciężką nauką. Podobny tok myślowy przebija się w komiksach dotyczących płatnej i bezpłatnej służby zdrowia – w jednym z nich publiczna przychodnia zostaje ukazana jako siedlisko korupcji, ignorancji i braku opieki, oczywiście w przeciwieństwie do prywatnej placówki. Następny komiks w tej kategorii przedstawia rodziców z chorym dzieckiem, zniechęceni „rozgardiaszem” publicznego szpitala udają się do pobliskiej niepublicznej placówki, a tam szczęśliwa pielęgniarka oznajmia „nie wszystko się kończy i zaczyna na pieniądzach, u nas jest konkurencja, mamy motywację, a przede wszystkim jesteśmy odpowiedzialni”. Miejmy nadzieje, że autor komiksu na własnej skórze nie odczuje sprywatyzowanej służby zdrowia, chyba że jest taki cwany, że akurat go na nią stać, w przeciwieństwie do przytłaczającej większości społeczeństwa.

Ciąg nielogicznych absurdów i stereotypów możemy dostrzec w komiksie poruszającym kwestię prywatyzacji, gdzie nastoletni Tomek jest smutny, że w związku z prywatyzacją zakładu ojca i związanym z tym „brakiem pieniędzy u rodziców” będzie musiał zrezygnować z treningów piłkarskich i wakacji. Zrozpaczony Tomek poznaje wywody swojego dziadka, który opowiada, że demony PRL-u muszą odejść – ukazując kolejki do sklepów, pijanych robotników i samochód syrenka w tle. Jak mówi dziadek „to była nienaturalna i zła sytuacja (...) wspólny majątek nie należy do nikogo, pozwólmy właścicielom robić coś zupełnie naturalnego, dbać o swoją własność”, oznajmiając jednocześnie „jeżeli państwo jest dobrze zarządzane, podejmowane są właściwe i odważne decyzje, wtedy firmy sobie dobrze radzą (...) dzięki prywatyzacji dla Ciebie i Twoich kolegów dzieje się mnóstwo dobrego – państwo zrzuca z siebie ciężar zarządzania, ryzyko złej decyzji”. Według komiksowego dziadka „zaoszczędzone” w ten sposób pieniądze mogą służyć modernizacji, toteż autor ukazuje nam majestatyczną autostradę i w finale opowieści głosi, że urzędnicy będą posiadali pieniądze na wybudowanie nowego boiska dla Tomka i jego kolegów. Genialny autor nie poruszył kwestii, z czego będzie żyła rodzina Tomka, skąd się znajdą pieniądze na jego treningi, nie wspominając już o wakacjach, ważne, że prywatyzacja jest dobra, jakkolwiek by nie wyglądała.

Kolejny temat komiksów to jednostronne podejście do kwestii wcześniejszych emerytów – autorzy wykazali się wybitną ignorancją co do kwestii pryncypiów sześćdziesięciolatków. Tak więc kreowane przez nich postacie chcą pracować do późnego wieku – by zwiększyć swoją szansę na godziwą emeryturę, a z niej podróżować po świecie. W komiksie o Janosiku i Grosiku piewcy wolnego rynku zadrwili z rozdającego biednym swoje łupy bohatera Tatr, który przechodząc na wcześniejszą emeryturę został bez środków do życia. Co interesujące, autor przedstawia bankiera, u którego Janosik deponował pieniądze (jedną dziesiątą łupów na emeryturę) w postaci chasydzkiego Żyda – cóż najwidoczniej autor musiał się pokusić by sięgnąć po antysemicki szablon. W następnym komiksie mafiozo Don Roberto po konsultacji ze swoim consiliero rezygnuje z przejścia na wcześniejszą emeryturę – jak stwierdza „to przywilej dla bałamutów”.

Płodność intelektualna autorów komiksów jest wielka, toteż mamy zakuty w kajdany podatek progresywny (nagrodzony poza konkursem przez Leszka Balcerowicza), thriller o szefie rządu, do którego apeluje... umierający przyjaciel, by wprowadził podatek liniowy, śmierć oburzającą się na... podatki, cyniczną złotą rybkę, komiks kryzysowy – inwestuj w złoto, by przetrwać, inflacyjne magiczne drzewko i klocki lego, ligę gospodarności, która więzi inflację, degustatorów tanich win rozmawiających o inflacji oraz Świętego Mikołaja handlującego... ziemniakami. Wielce szlachetne jury przyznało trzecie miejsce komiksowi o Romanie, który wygrał w totolotka miliony, ale nie umiał „oszczędzać” i znów jest biedny. Na drugim miejscu uplasowała się historia o rzekomo zbzikowanej rodzinie Toti, a autor obarczył winą za ich fiksację przejście bohaterów na wcześniejszą emeryturę, wplótł również wątek tragiczny – ich bodajże syn nie może podjąć pracy, bowiem – o dziwo – według autora wcześniejsze emerytury podwyższają koszty pracy dla prywaciarzy. Najbardziej urzekła jury baśń piętnująca jakikolwiek interwencjonizm państwowy, bowiem prowadzi on do inflacji, która w myśl przemyśleń ekonomicznych Balcerowicza jest największym złem.

Teoretycznie to tylko komiksy, mają być zabawne i prowokujące, choć napisane w myśl jedynie słusznych poglądów Balcerowicza, no, ale to prawo jego wazeliniarzy. Problemem jest jednak to, że zostaną one użyte do prania mózgów dzieci w wieku szkolnym, bowiem jak pisze na swojej stronie balcerowiczowskie Forum Obywatelskiego Rozwoju – „komiksy spotkały się z bardzo pozytywnym przyjęciem ze strony środowiska nauczycielskiego i zostały zarekomendowane przez Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli jako materiał edukacyjny na lekcjach przedsiębiorczości”. Módlmy się, by niedofinansowana oświata, m.in. w myśl idei Balcerowicza, nie była w stanie zatruwać młodych umysłów komiksami, które poprzez komiksową formę przekazują zwykłe skurwysyństwo.

Bądź pierwszym który skomentuje

Napisz komentarz

Treść komentarza powinna być związana z tematem artykułu. Komentarze naruszające netykietę będą usuwane. Komentarze promujące własne np. strony, produkty itp. będą usuwane. *Odśwież* swoją przeglądarkę by dokonać zmiany kodu przed użyciem przycisku 'wyślij'. Zachowaj w pamięci treść jeżeli pomyliłeś kod.
Imię:
E-mail
Strona wwww
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
Kod antyspamowy:*
	Chcę być powiadamiany emailem o dodaniu nowych komentarzy

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
Polska adaptacja JoomlaPL.com Team
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved